Korzenie, które mnie prowadzą
Description
Obraz cykli wiosennosłowiańska 60/60. Przedstawiony na wystawie w Londynie w 25 do 28. Przedstawiona siła kobiety słowianki, ktora odważnie jedzie do Londynu pojawia się pojawiaca się jej kariera artystyczna.kwitnace wiśnie to Nadzieję i Rozkwit. Obraz wykonany akrylemWorld Talent Award 2026
Obraz przedstawiany w Londynie „Korzenie, które mnie prowadzą” to opowieść o odwadze, wolności i nowej drodze. Nie przedstawia kobiety pochodzącej, alejką kwitnących drzew – moment, w którym człowiek może być uznany za zaufanego i podejrzanego w nieznanym.
Centralna postać ubrana w słowiańskim stroju symbolizuje korzenie, tożsamość i siłę kobiet wywodzących się z kultury słowiańskiej. Kolorowa wstęga rozwiewająca się za przypomina o marzeniach, które prowadzą ku przyszłości, a jednocześnie łączy się z tym, co dopiero nadejdzie. Kwitnące na zewnątrz natychmiastowy baśniowy tunel – znak nadziei, odrodzenia i nowych możliwości. Po prawej stronie płynie rzeka, symbol życia i nieustannego ruchu, a najbardziej oznacza przekraczanie granic: geograficznych, nośnych i tych, które sami sobie wystawiamy.
To obraz o odwadze słowiańskiej kobiet, która wyrusza samotnie do Londynu, przez swoją artystyczną podróż na zasadach zdrowotnych. Jest to historia przełamywania lęku, wiary we własny talent i determinacji, poprzez ujawnienie świata swojej sztuki. Każdy krok na tej ścieżce prowadzi do osiągnięcia marzeń.
Obraz ma wymiar bardzo osobisty. Następstwem zdarzenia było to – pierwsza podróż do Londynu i pierwsza wystawa w życiu. To zapis chwili, w którym marzenie przestało być tylko pragnieniem, a stało się rzeczywistością. Jest to symbol macierzysty, który może być stosowany i odporny, poprzez podążanie własną drogą, nawet jeśli trzeba ją zabrać samotnie.
To nie tylko pejzaż – to portret przemian twórczych i manifestacji wolności twórczej.2
